Archive for જાન્યુઆરી, 2010

“લક્ષાધિપતિ અને કરોડાધિપતિ”

લક્ષાધિપતિ અને કરોડાધિપતિ

આજ કાલ ભારતવર્ષમાં ફાટી નીકળ્યો સંત સાધુઓનો રાફડો

કથા વાર્તા સાંભળી તેમની શું થશે ઉદ્ધાર કદી આપણો

આજ કાલ ભારતમાં કીડીના રાફડા  કરતાં પણ વધુ ઝડપથી સાધુ સંતોના રાફડા ફાટી નીકળતાં દેખાય છે.એટલું જ નહીં પણ ભારતીઓનો પીછો પકડી હવેતો દુનિયાના દરેક દેશના દરેક શહેરમાં પણ આ રાફડા ફાટી નીકળતાં દેખાય છે. શું કથા વાર્તા સાંભળવાથી જ આપણે ધર્મિષ્ઠ થઇ શકીએ ? વળી આ માટે આવી કથાઓ સાંભળવા જન મેદનીના એથી પણ મોટા રાફડા બધે જ દેખાય છે. આ જન સમુહ કથા સાંભળે તેનો મને વાંધો નથી નથી.પરંતુ આ માનવ મેદની જેટલો સમય (man hours ) તેને માટે ફાળવે છે તેનો દશમો ભાગ પણ જો દેશના અશિક્ષીતોને શિક્ષણ આપવામાં કે રસ્તા શેરીઅમાં થતી ગંદકી દૂર કરવામાં ગાળે યાતો કેવળ પોતાના આંગણા સ્વચ્છ રાખવામાં ગાળે તો દેશનો ઉદ્ધાર જલદી થાય એમ હું માનું છું. વળી જે લોકો કથા વાર્તામાં સમય નથી બગાડતા તે બધા બોલીવુુડની અસરમાં આવી ધનના ઢગલા ભેગા કરવામાં પડયા છે.આજના મા બાપ પોતાના નાના લાળકોને ભણતરને ભોગે પણ “સારેગમપ” ” લીટલ ચેપ્સ” અને “ડાન્સ ઇન્ડિયા ડાન્સમાં” જેવા પ્રોગ્રામોમાં ભાગ લેવા પ્રોત્સાહન આપી રહયાં છે. હોલીવુડની નકલ કરતાં બોલીવુડની અસર આ બાળકો ઉપર કેવી પડશે તે અંગે વિચાર કરવો જરુરી છે એમ હું માનુ છું. ભારતાના દરેક પ્રાંતની ભાષામાં આજે અંગ્રેજીનો પગ પેસારો કરાવવામાં બોલીવુડ નો ફાળો સૌથી મોટો છે. બાળકો સંગીત નૃત્ય જેવી કળા શીખે તે આવશ્યકતો છે જ પરંતુ ભણતરને ભોગે તો નહીં જ.

અહીં હું ભણતર એટલે કેવળ શાળા કોલેજની ઉપાધિ લેવાની વાત નથી કરતો. કારણ આવી ઉપાધિઓ તો ધનલોભી શિક્ષકો વગર ભણે પણ અપાવી શકે છે. મારી દ્રષ્ટિએ જે જીવન નિર્વાહમાં મદદરુપ થાય, જેનાથી સમાજમાં તમારી ગણના થાય અને જે શિક્ષણથી તમે સમાજની આબરુ વધારો એવી આવડત કેળવવી એ જ સાચું ભણતર છે.એ જ સાચું શિક્ષણ છે. આ સંગીત અને નૃત્યની હરીફાઇની જેમ જ રમત ગમતની કે લશ્કરી તાલીમની સ્પર્ધા ટીવ્ી ઉપર કેમ પ્રસારતિ નથી થતી ? શા માટે “ર્વ્લ્ડ ઓલિપીકમાં” ભાગ લેવા ભારતના ખેલાડીઓને પ્રોત્સાહન નથી મળતું ? મારું કહેવું એ નથી કે આવી કોઇ પ્રવૃિ ત્ત થતી જ નથી પણ સંગીત અને નૃત્યના હરીફોમાં જે પ્રથમ સ્થાન મેળવે છે તેમને બોલીવુડ તરફથી લાખોના કોટ્રાકટ મળે છે જયારે સરહદ ઉપર જીવને જોખમે લડી વીરતા બતાવનાર સૈનિકો કેવળ એક બે ચંદ્રક આપી રીઝવવામાં છે. આવું શાથી? અને તેમને આવા ચંદ્રક આપતા પ્રધાનો લોકોને લુંટીને ધનના ઢગલા એકઠા કરે છે.મારી દ્રષ્ટિએ તો જે વ્યકિત પોતાની અને સમાજની ઉન્નતિ ઉપર લક્ષ આપે ” કેવળ ધનના ઢગલા પ્રત્યે નહીં” તે જસાચો લક્ષાધિ પતિ છે અને જેની કરોડ રજજુ શારીરિક શ્રમ કરતાં નંદવાઇ ન જાય તે જ સાચો કરોડાધિપતિ છે. આટલું લખ્યા પછી મનેતો એમ લાગે છે કે ધર્મનો પ્રચાર કરતા સાધુઓ અને શિક્ષણ આપતા શિક્ષકો અર્થાત બા્રહ્મણ વર્ગ , રાજય ચલાવતા નાલાયક અને નફફટ નેતાઓ અર્થાત ક્ષત્રિય વર્ગ ,લુચ્ચાઇ અને છેતરપીંડી કરતો વ્યાપારી અર્થાત વૈશ્ય વર્ગ, અને પોતાનો સ્વાર્થ સાધવા લાંચ રુશ્વતથી કામ ચલાવતો આમ વર્ગ અર્થાત ક્ષુદ્ર વર્ગ આ બધા જ વર્ગો “ધર્મ ક્ષેેેત્રેેે કુરુ ક્ષેેેત્રેેે” એટલેકે ફરજની અને કર્તવ્યની અગત્યને ગૌણ ગણી “યથા ઇચ્છસિ તથા કુરુ” એટલે જેને જેમ ફાવે તેમ કરે છે.

ઇતિ.

Advertisements

જાન્યુઆરી 22, 2010 at 2:38 પી એમ(pm) 1 comment

“ત્રણ હાયકુ”

ત્રણ હાયકુ

વૃદ્ધત્ત્વ આવે

તન થાય નબળું

આ છે જીવન

મૂત્યુની વેળા

છે મનમાં મુઝારો

અધુરી ઇચ્છા

શ્રવણ કરી

પછી મનન કરી

કરો વર્તન

૧-૧૦-૧૦

જાન્યુઆરી 10, 2010 at 2:41 પી એમ(pm) 1 comment

“e-mail from a friend”

The Tao Of

Forgiveness

One day, the sage gave the disciple an empty sack and a

basket of potatoes. “Think of all the people who have

done or said something against you in the recent past,

especially those you cannot forgive.For each of

them, inscribe the name on a potato and put it in the

sack.”

The disciple came up quite a few names, and soon

his sack was heavy with potatoes.

“Carry the sack with you wherever you go for a

week,” said the sage. “We’ll talk after

that.”

At

first, the disciple thought nothing of it. Carrying the sack

was not particularly difficult. But after a while, it became

more of a burden. It sometimes got in the way, and it seemed

to require more effort to carry as time went on, even though

its weight remained the same.

After a few days, the sack began to smell. The

carved potatoes gave off a ripe odor. Not only were they

increasingly inconvenient to carry around, they were also

becoming rather unpleasant.

Finally, the week was over. The sage summoned the

disciple. “Any thoughts about all

this?”

“Yes, Master,” the disciple replied.

“When we are unable to forgive others, we carry

negative feelings with us everywhere, much like these

potatoes. That negativity becomes a burden to us and, after

a while, it festers.”

“Yes, that is exactly what happens when one

holds a grudge. So, how can we lighten the

load?”

“We must strive to forgive.”

“Forgiving someone is the equivalent of

removing the corresponding potato from the sack. How many of

your transgressors are you able to

forgive?”

“I’ve thought about it quite a bit,

Master,” the disciple said. “It required much

effort, but I have decided to forgive all of

them.”

“Very well, we can remove all the potatoes.

Were there any more people who transgressed against you this

last week?”

The disciple thought for a while and admitted there

were. Then he felt panic when he realized his empty sack was

about to get filled up again.

“Master,” he asked, “if we continue

like this, wouldn’t there always be potatoes in the sack

week after week?”

“Yes, as long as people speak or act against

you in some way, you will always have

potatoes.”

“But Master, we can never control what others

do. So what good is the Tao in this case?”

“We’re not at the realm of the Tao yet.

Everything we have talked about so far is the conventional

approach to forgiveness. It is the same thing that many

philosophies and most religions preach – we must constantly

strive to forgive, for it is an important virtue. This is

not the Tao because there is no striving in the

Tao.”

“Then what is the Tao,

Master?”

“You can figure it out. If the potatoes are

negative feelings, then what is the sack?”

“The sack is… That which allows me to hold

on to the negativity. It is something within us that makes

us dwell on feeling offended…. Ah, it is my inflated sense

of self-importance. ”

“And what will happen if you let go of

it?”

“Then… The things that people do or say

against me no longer seem like such a major

issue.”

“In that case, you won’t have any names to

inscribe on potatoes. That means no more weight to carry

around, and no more bad smells.

The Tao of forgiveness is the conscious decision to

not just to remove some potatoes… But to relinquish the

entire sack.”

Hotmail: Free,

trusted and rich email service. Get

it now.

જાન્યુઆરી 5, 2010 at 4:54 પી એમ(pm) 2 comments


તાજેતરની પોસ્ટ્સ

સંગ્રહ

જાન્યુઆરી 2010
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« નવેમ્બર   ફેબ્રુવારી »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Blog Stats

  • 25,369 hits