Archive for મે, 2007

” Heaven on Earth “

” Heaven on Earth ”

Snow clad mountains are standing still
As if meditating in the silence of space,
While sailing slow and smooth in the sky
Clouds create a misty curtain of haze.

On the slopes of the hills are scattered
Villages that are immaculately clean,
And the cattle are grazing in the meadows
Which are beautiful, serene and green.

Trees, allover, are loaded with fruits
Green grapes are looming on the wines,
Poking his head through the puffy clouds
The sun is trying to peek and shine.

Like a heaven on earth, here we find
This incredibly beautiful land,
Tucked between the peaks of the Alps
Is the land we know as Switzerland.

This land which is full of mountains,
Green valleys and beautiful lakes,
Surely decorates our mother earth,
Like an icing that decorates a cake.
Girish Desai

અગર ફિરદોસ બર ‘રુએ જમીનસ્ત
હમીનસ્તો હમીનસ્તો હમીનસ્ત
જહંાગીર

જો હોય સ્વર્ગ કશે આ પૃથ્વિના પટલ ‘પર
તો બસ અહીં છે તે,અહીં છે તે,અહીં છે.
ગિરીશ

Advertisements

મે 23, 2007 at 12:39 પી એમ(pm) Leave a comment

” નયનોની નજાકત ”

” નયનોની નજાકત ”

દીધું છે રૂપ અઢળક પ્રભુએ તમોને
તો શાને કરવા પડે તમારે આમ નખરાં
શાને તમે સદા અમથી દૂર ઉભા રહીને
મારો છો કાતીલ તીર નયનોનાં જબરાં.

ચલાવી તમે એ તીર નયનોનાં કાતીલ
કર્યાં અમને ઘાયલ અને સાવ નબળા
ન જાણુ શાથી આ જગત તમને કહે છે
કે નારી સ્વરૂપ તમે કહેવાઓ અબળા.

જોઇ એ નજાકત અને જોઈ એ જાદુ
જે ભર્યાં છે પ્રભુએ તમારા નયનમાં.
ગુમાવી દીધો છે મેં મુજ હૈયાનો કાબુ
તત્પર છું હું પડવા તમારા પ્રણયમાં.

થઇ આવે મનમાં કે આવી તમારી પાસે
નિહાળું મુખડું બેસી તમારી સમીપમાં.
પણ ડર લાગે મુજને મનમાહીં એવો કે
પડશે તો નહી ને થપ્પડ એક ક્ષણમાં.

મે 21, 2007 at 8:16 પી એમ(pm) 1 comment

” કલ્કિ અવતાર.”

ક્શે તેં દાવાનળ સળગાવ્યો ‘ને
કશે ઝીંક્યો મેહ મુશળધાર,
ક્શે ફૂક્યા તેં વંટોળના વાયુ ‘ને
ક્શે કર્યો ભૂમિ મહીં કંપાર

અગ્નિ,પાણી,વાયુ ‘ને પૃથ્વિ કેરાં,
તેં લીધા હ્થીયારો આ ચાર
‘ને કરીને તે સહુને ભેળાં
તેં કીધી ઍક તાતી તલવાર.

આકાશ કેરે અશ્વેતું આવ્યો
જાણે નીકળ્યો કરવા સંહાર
હું તો માનું આ રુપ જે તારું
તે કહેવાયે કલ્કિ અવતાર.

મે 18, 2007 at 9:30 પી એમ(pm) Leave a comment

” છે,છે,’ને છે.”

” છે,છે,’ને છે.”

સુખ દુઃખથી ભર્યો ભર્યો જુઓ આ સંસાર છે,
વિના દુઃખે મળેલ, સુખ પણ બધંુ બેકાર છે.

જે વાપરી જાણે છે ધન, તે સચો પૈસાદાર છે,
બાકી કરેલા એ ધનના ઢગલા પણ બેકાર છે.

જન્મ પછી આવે મૃત્યુ,જેમાં જીવનનો સાર છે,
જો ન માણીએ જીવન, તો મૃત્યુ પણ બેકાર છે.

ભૂખ્યો રહી, જે બીજાનું પેટ ભરવા તૈયાર છે,
જાણજો ભાઇ તેને તમે, તે સાચો દિલદાર છે.

વિના માગે કદી કશું, જે મદદ કરવા તૈયાર છે,
જાણજો ભાઇ તમે તેને, તે જ તમારો યાર છે.

શીખ દેતી વેળા માવડી, ટપલી દેવા તૈયાર છે,
પણ એ ટપલી માહીં, છૂપાયો માનો પ્યાર છે.

વિવિધ ભષાઓ મહીં, કેવળ શબ્દોનો સંચાર છે,
આ સર્વ શબ્દોની જનેતા, એક અક્ષર ૐકાર છે.

જાણજો કે પકૃતિ, સારી સૃષ્ટિનો આધાર છે,
પણ પકૃતિનો અધાર, પેલો પુરૂષ નિરાકાર છે.

સમજે છે આ દ્વંદો જે જગના,તે ખરે હોશિયાર છે,
આ સમજી જે વર્તે જગમાં,તેનો જરૂર ઉધ્ધાર છે.
૧૦ -જાન્યુઆરી- ૦૬

મે 15, 2007 at 2:55 પી એમ(pm) Leave a comment

” સિંધુ અને બિંદુ”

” સિંધુ અને બિંદુ”

તું છે એક સિંધુ, હું છંુ એક બિંદુ
તંુ છે સર્વવ્યાપી, તંુ છે દીનબંધુ.

રચ્યાં તેં અગણ્ય વિવિધ ભાનુ ઇન્દુ
રચ્યાં તેં અસંખ્ય વિવિધ જીવ જંતુ

ઘૂમાવે જગતને લઇ કોઇ અજ્ઞાત તંતુ
ઘૂમે સૃષ્ટિ સારી, તંુ બન્યો મધ્ય બિંદુ.

બને ના પરીઘ,જો ન મળે મધ્ય બિંદુ
તો બને સૃષ્ટિ કયાંથી, તંુજ વિના દીનબંધુ !

ઉદિત થાશે જયારે, મુજમાં જ્ઞાન ઇન્દુ
ભળી જાશે ત્યારે સિંધુમાં આ એક બિંદુ.

મે 14, 2007 at 3:48 પી એમ(pm) Leave a comment

“નવ ગ્રહ”

“નવ ગ્રહ”

નવ નવગ્રહ ફરે નભ માંહે તે
સાથે ન થઇ મારે કોઇ તકરાર,
તો શાને કાજ તે આણે પીડા
બસ કરૂં હું એ જ વિચાર.
પણ લાગે
બે ગ્રહ જે ઘૂમે મુજ મન માંહે
તે ન બેસે કદિ ઠરી પળવાર,
પૂર્વગ્રહ,હઠાગ્રહ મુજ મનનાં
સદા આણે પીડા અપરંપાર.

મે 13, 2007 at 11:00 પી એમ(pm) Leave a comment

” વાદળ અને વર્ષા “

” વાદળ અને વર્ષા ”

નભમાં થાયે શાને વાદળ કાળાં!
‘ ને વર્ષે શાને તેમાથી પાણી !
સૂરજે ધોળે દિ ચોરી રે કીધી
આપે છે એની તેતો એંધાણી.

બાષ્પ કરી એણે પાણી ઉપાડયું
માન્યું ,નહીં જાય વાત કોઇ જાણી,
વળી છૂપવવા એ ચોરેલું પાણી,
એણે કાળી ચાદર, વાદળની તાણી.

પણ મેઘધનુષ તણાયું જયાં નભમાં
સાતે રંગમાં ચમકયું એ પાણી,
ફાળ પડી સૂરજને હૈયામાં કે
જશે વાત બધાં હવે જાણી.

જો હું નહીં આપું પાણી પાછું
તો થશે મારી બદનામી,
એમ વિચારી એણે નીચોવ્યાં એ વાદળ
‘ને વરસાવી દીધું બધું પાણી.

વર્ષી ગઇ વર્ષા,’ને વિખરાયાં વાદળ
ભરી કૂવા તળાવમાં પાણી
સૂરજની એ ચોરી, ભૂતળને ભાવી,
રાજી રાજી થયાં સહુ પ્રાણી.

ભેગાં મળી સહુ વિનવે સૂરજને
સદા દેતાં રહેજો આમ પાણી.
તે દિથી નભમાં થાય વાદળ કાળાં
‘ને વર્ષે છે તેમાંથી પાણી.

મે 12, 2007 at 3:47 પી એમ(pm) Leave a comment

Older Posts


તાજેતરની પોસ્ટ્સ

સંગ્રહ

મે 2007
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« એપ્રિલ   જૂન »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Blog Stats

  • 25,369 hits