બુદ્ધિનો બંધ

બુદ્ધિનો બંધ

અનુભવોની ઈંટો વડે

સર્જાય છે બુદ્ધિનો બંધ.

ઊંચાઈ તેની વિવેક છે

‘ને પહોળાઈ છે સંયમ.

સત્વ,રજ,’ને તમ તણી

અધખોલી છે ત્રણ બારી.

રહે નિરંતર વહેતું

તેમાંથી વૃત્તિ કેરું વારિ.

વૃત્તિઓ કેરા આ વારિનું

અન્ય નામ તો છે વિચાર.

તે ઉપર નિર્ભર છે સદા

આપણો બધો વ્યવહાર

ગિરીશ દેસાઈ

August 26, 2015 at 8:20 pm Leave a comment

બુદ્ધિનો બંધ

અનુભવોની ઈંટો વડે, બંધાય છે બુદ્ધિનો બંધ
વિવેક તેની ઊંચાઇ છે, અને ચોડાઈ છે સંયમ

August 5, 2015 at 10:36 pm Leave a comment

તન મન અને જીવન

તન મન અને જીવન

જે રાખે તન સશક્ત ‘ને
ન રાખે મનમાં આસક્તિ
જીવે સદા વર્તમાનમાં
ભૂલી જાય ભૂત ‘ને ભાવી
જે જીવે જીવન આવું
તેને દુ;ખ ન શકે સતાવી

July 28, 2015 at 3:46 pm Leave a comment

Graduation speech given by an eighth grader

What is the ultimate goal in life?
Is it to be rich? Is it to be loved?
These are things I find myself thinking about a lot. Recently…I have realized I am going to high school in a few months.There is going to be about a hundred times the people in my grade then there was this year…literally. There will probably also be a hundred times the drama, the school will probably be a hundred times larger, and my level of stress will also increase…by a hundred times.When high school begins, I have four years left. Four years to figure out w-h-a-t I w-a-n-t to prioritize and w-h-a-t I w-a-n-t to be, and how I w-a-n-t to live the rest of my life. This is both terrifying and exciting at the same time. When I am 80 years old and I am living in a retirement… home in Florida will I be happy with who I am? What will I have accomplished?
So I asked someone who is in fact 80 years old (my grandpa)
“What is the ultimate goal in life?” and he said something that made a lot of sense to me.
….“Happiness is the ultimate goal of life.”…
But how do I achieve happiness?
People are always wanting things. We have a never ending list of desires. For example, I want a pair of Louboutin heels and a Louis Vuitton handbag. It is something I crave and that I desire, but it does not determine whether I am happy or I am sad. If I focus on just getting a pair of shoes and a handbag for my whole life, then when I’m living in that retirement home looking back on my life will I be happy with it?
^^^^^^^ *look up* ^^^^^^^^^
I don’t think I will. I will be stylish, but not happy.
I’ve learned that to achieve happiness I have to be content with what I have. I have realized that I have so many things to be grateful for, and so many opportunities and open doors that other kids may not have. People do not choose where they are born, who their family is, or what their financial situation is. But, they make it work. They are perfectly happy with just getting a meal or two a day or just one or two outfits to wear. They are content with what they have.This is something I have been pretty sheltered from my whole life.

I was a spoiled child. I was pampered with nice toys and clothes and I never thought about the
fact that there were other children in the world that didn’t even have a quarter of the things that I had.
I am much older now, and I have a much clear-er understanding of other people’s situations that are not as lucky as I am. I remember when I first was starting to learn about these things I felt an extreme amount of guilt. From that point on I decided that I was going to make an effort to be a better, more considerate person. I don’t need all these material things in order to be happy. “Money doesn’t buy happiness” after all. Neither do fancy shoes and purses.
If I continue with this never ending list of desires and that’s all I’m focused on, I will never be happy. I want to live my life without worrying about what I don’t have. I am going to look at what I do have and be grateful for all the things around me. I believe that my list of desires isn’t just going to vanish out of my mind. I will always want things, it’s human nature, but for now, I am content with not getting louboutin heels and a louis vuitton handbag. I will be fine with my converse and target purse.

Gabrielle Graham.

July 7, 2015 at 11:38 pm Leave a comment

સુખનું ત્રાજવું

જે સુખ દુઃખ કેરા ત્રાજુના
બે પલ્લા રાખે સમતોલ,
તે જીવન ધન્ય ધન્ય છે
હીરા મોતીથી અણમોલ.

ગિરઈશ દેસાઈ

April 12, 2015 at 3:20 am 2 comments

હાયકુ

હા

મનહ એવ
મનુષ્યાણાં કારણં
બન્ધ મોક્ષયો

દ્વૈત પ્રકૃતિ
અદ્વૈત પુરુષ છે
દ્વિધામાં મન

વર્ણ છે ગોરો
વળી દેહ રૂપાળો
કામુક મન

માનભંગથી
અભિમાનીનું
ક્રોધિત મન

સ્વજન જતાં
લાગે એકલવાયું
દુઃખી છે મન

ઈચ્છા કીધેલી
ન થઇ સફળ તો
ઉદાસી મન

વરસી વર્ષા
’ને થઈ હરીયાળી
હર્ષિત મન

છે નબળાઈ
તન મહીં તો જાણો
તેને અશક્તિ

છે નબળાઈ
મન મહીં તો જાણો
તેને આસક્તિ

ચામડી ભલે
હોય કાળી કે ગોરી
રૂધિર લાલ

દ્રષ્ટ અદ્રષ્ટ
સ્થળ કાળ ‘ને ગતિ
છે પૂર્ણ સૃષ્ટિ

જન્મ જીવન
જરા વ્યાધિ ‘ને મૃત્યુ
પૂર્ણ સંસાર

જીતી ગયા છો
હાર સ્વિકારી લેજો
ગળે પહેરી

હારી ગયા છો
હાર સ્વિકારિ લેજો
ભૂલો સુધારી

કુ

કેશે કલપ
કીધો છતાં મુખડું
ખાય છે ચાડી

તો શાને કાજે
વેડફી પૈસા કરો
બેલન્સ ખાલી

નિતી વિહોણા
ધર્મ ‘ને વિજ્ઞાન છે
સદા અધુરા

ટેવ બીડીની
પહેલા દમ થયો
પછી કેન્સર

બીયર બેલી
આદત બીયરની
આશ્ચ્રર્ય શાને

ભાવે છે ગળ્યું
પણ ડાયાબીટીસ
છે ને ઉપાધિ ?

વૃદ્ધત્ત્વ આવે
તન થાય નબળું
આ છે જીવન

મૃત્યુની વેળા
છે મનમાં મુઝારો
અધૂરી ઇચ્છા

શ્રવણ કરો
પછી મનન કરી
વર્તન કરો

ઘડપણમાં
પગ ડગમગે તો
ટેકો લાકડી

મનમાં ક્રોધ
વિવેક વિસરયો
ચલાવી ગોળી

મનની વેદી
અગ્નિ વિચાર કેરો
જીવન યજ્ઞ

આ સૃષ્ટિ તણો
અનુભવ કરવા
મળ્યું જીવન

સૃષ્ટિનું વૃક્ષ
સ્થળ કાળ ને ગતિ
તેના મૂળ છે

એક જ તત્વ
રુપ વિવિધ બને
સર્જાય સૃષ્ટિ

એક જ મન
વિવિધ વિચારથી
બદલે દ્રષ્ટિ

એક જ પ્રાણ
વિવિધ દેહ ધરે
વિવિધ પ્રાણી

એક જ બીજ
વાવીએ તો ઉગશે
એક જ વૃક્ષ

આપણે સહુ
માનીએ છીએ ઘણું
જાણીએ અલ્પ

મન શત્રુ છે ?
હાંકો ઊંધી દીશામાં
તો થશે મિત્ર

વિચાર આવે
શબ્દો નવા બનાવે
વિકસે ભાષા

ઉદર મોટું
નાભિથી નીચે બેલ્ટ
ચીંતીત મન

અગન ગોળા
ઘૂમે ગગન માંહે
વિના અધાર

આ સૃષ્ટિતો છે
શૂન્યનો શગાણર
કોણે સજાવ્યો ?

આ ધ્વનીતો છે
વાયુનો રણકાર
કોણે પુકાર્યો ?

આ અગ્નિતો છે
સૃષ્ટિનો ગરમાટો
કોણે પ્રજ્વાળ્યો?

આ પાણીતો છે
જીવનનો સંચાર
કોણે કરીયો ?

આ પૃથ્વિતો છે
પ્રાણીનો આધાર
કોણે તે દીધો?

April 8, 2015 at 2:14 pm Leave a comment

‘જગત’

જગત
ગત એટલે જે જતું રહયું છે તે. પરંતુ આપણી સમક્ષથી બધી વસ્તુઓ, બધા વિચારો શાથી જતા રહે છે? એનું કારણ છે ગતિ. અને આ ગતિને કારણે જે  જન્મે છે તે છે જગત. “ગત્યાત જાયતે ઇતિ જગત.” પરંતુ ગતિ તો સાપેક્ષ છે  અને આપણને મન અને જગત બન્ને ગતિમા હોય એવું લાગે છે તો પ્રશ્ન એ છે કે આ ગતિનું કારણ આપણંુ મન છે કે આપણંુ જગત  કે આ બેઉ ? આ શી રીતે નકકી થઇ શકે? એ તો સમાન્ય અનુભવની વાત છે કે સ્વપ્નાવસ્થામા આપણુ મન  કોઇ એવી અવનવી સૃષ્ટિ ખડી કરી દે છે કે જેનું કોઇ અસ્તિત્વ જ નથી. આ ઉપરથી અમે કહી શકાય કે જે મન ઊંઘમાં પણ દોડતું રહે છે તે જાગૃત અવસ્થામાં પણ ગતિમાં હોઇ શકે છે. પરંતુ ગાઢ નિદ્રામાં તો મન કે જગત કશું જ ફરતું દેખાતું નથી. અર્થાત ગતિ જેવું કશું છે જ નહીં. આ ઉપરથી તો એમ કહી શકાય કે જગત તો સ્થિર જ હતુું. હવે વધુ ચકાસણી કરવી હોય તો જગતને સ્થિર કરી મન ગતિમાં છે કે નહીં તે
તપાસવું રહયું. પણ જગતને કેવી રીતે  સ્થિર કરી શકાય?  મને લાગે છે કે આનો  પણ એક ઉપાય છે. જગત એટલે બ્રહ્માંડ અર્થાત એક મોટો ગોળો. જો આ ગોળો ગતિમાં હોય તો તેનો દરેક ભાગ ગતિમાં જ હોવાનો. જો આપણે તેના કોઇ એક ભાગને સ્થિર કરી શકીએ તો આ ગોળો, આ જગત, પણ સ્થિર થઇ જાય.  હવે જરા વિચારો. આપણો આ દેહ જગતનો જ એક ભાગ છે. જો એને સ્થિર કરીએ તો જગત સ્થિર થઇ જાયકે નહીં ? પરંતુ એમ કરવા માટે આ દેહનું સંચાલન કરતા શ્વાસ અને મનને  સ્થિર કરવા ખૂબ જરુરી છે. આ કારણે જ તપસ્વિ સાધકો અંધારી ગુફામાં બેસી પ્રાણાયામ કરતા હશે. અને જયારે તેમને સમાધિ લાગી જાય છે ત્યારે જગત પણ સ્થિર થઇ જાય છે. કેવળ સ્થિર નહીં પણ અદ્રષ્ય થઇ જાય છે.આ ઉપરથી તો એટલું જ પુરવાર થાય છે કે કેવળ મનની ગતિથી આ જગત અસ્તિત્વમાં આવે છે. અને એટલે જ  અમૃતબિન્દુ ઉપનિષદમાં કહયું છે કે
” મન: એવ મનુષ્યાણાં કારણમ્ બંધ મોક્ષયો
બંધાય વિશયાસકત મુકતં અવિશય: સ્મૃતમ્ “
હવે જો વૈજ્ઞાનિક દ્રષ્ટિએ જોઇએ તો એમ કહેવાય કે
ગતિ= અંતર / સમય
પરંતુ અંતર એ તો સ્થળનું માપ છે. તો આપણે કહી શકીએ કે
ગતિ= સ્થળ / કાળ
આમ જો ગતિ શૂન્ય થઇ જાય તો સ્થળ અને કાળ અદ્રષ્ય જ થઇ જાયને?
ગતિ મરી ,બધું મર્યૂં મર્યાં સ્થળ ને કાળ
કહો કોણે રચી હશે આવી માયા જાળ
ઇતિ.

January 6, 2015 at 1:55 am Leave a comment

Older Posts


Recent Posts

September 2016
M T W T F S S
« Aug    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 23,487 hits