મન સરોવર

” સુનામી “

ધસમસતો દોડી આવ્યો સાગર
સાથે લઇ આવ્યો મોટી સુનામી
દેશ વિદેશમાં ફરી વળીને
કીધી જાન માલને ખૂબ હાની.

શું લાગ્યા હશે એ સાગરને પ્યારા
બીજા સર્વ પશુ ને પ્રાણી
જેથી દઇ દીધી તે સહુને
તેના આગમનની એંધાણી.

શાને રાખ્યો વંચિત માનવને
શાને ન દીધી તેને એંધાણી
શું લાગી તેને જાત માનવની
અતિ ઘમંડી કે બેઇમાની !

સુનામીમાં પ્રભુએ જે માર્યાં
તેથી વધુ માનવે માર્યાં સુદાની
જોઇ લો ભાઇ જઇને ઇરાકે
જયાં થઇ રહી કતલ એક બીજાની.

પણ શોક નથી તેનો માનવને
બસ રાખે આશ કેવળ જીતવાની
તેથી કઇ શિખ દેવા આ જગને
આવ્યો સાગર લઇને સુનામી.

પ્રભુ કરજો ક્ષમા એ વાંક અમારો
દેજો શકિત સહન કરવાની
બસ નત મસ્તકે કહું હું તુજને
પ્રણમામિ ત્વાં પ્રણમામિ
૧-૧૨-૦૫